اضطراب

خصوصیات یک روانشناس متعهد وحرفه ای چیست؟

یک رواندرمانگر متعهد و حرفه ای با مراجع اش کاملاً با احترام برخورد می کند و هیچگاه احساس برتری نسبت به مراجع خود نمی کند بلکه معتقد است این مراجع است که نهایتاً متخصص زندگی خود است.

۱- با احترام رفتار کند و قضاوت نکند (Be respectful and non judgmental)

 

یک رواندرمانگر متعهد و حرفه ای با مراجع اش کاملاً با احترام برخورد می کند و هیچگاه احساس برتری نسبت به مراجع خود نمی کند.

بلکه معتقد است این مراجع است که نهایتاً متخصص زندگی خود است.

یک رواندرمانگر خوب عمیقاً اعتقاد دارد که داستان زندگی و دردهای مراجع اهمیت دارند و او کاملاً علاقمند به دانستن آنهاست .

به هیچ وجه مراجع را به خاطر انتخاب هایش قضاوت نمیکند و به او حس تحقیر و تمسخر را منتقل نمیکند.

۲- اخلاقی و حرفهای کار می کند (Practice ethically and professionally)

 

یک رواندرمانگر متعهد صحبتها و اطلاعات و اسرار مراجع خود را پشت درهای اتاق مشاوره باقی میگذارد و کاملاً رازدار است.

از اینکه مراجع مشکلات و شکنندگی های خود را بیان می کند و خود را در معرض دیگری برای یاری قرار داده است سو استفاده نمی کند و از اعتمادی که مراجع به وی کرده نهایت احترام را قایل است.

رواندرمانگر به مراجع کمک می کند خود واقعی اش را ببیند و با صحبت کردن به مرور متوجه شود در کجای زندگیش قرار دارد.

رواندرمانگر نقش هم فکر را دارد و در پایان این مراجع است که تصمیم نهایی را میگیرد. مراجع نباید احساس کند به کاری مجبور می شود و باید کاملاً احساس امنیت داشته باشد.

۳- روش درمانگری توانبنیان (sterngth based therapy)

 

در این روش رواندرمانگر روی تواناییها و منابع درون و حق انتخاب مراجع تمرکز می کند و نه روی شکستها و نقاط ضعف او.

به بیان دیگر رواندرمانگر مراجع را یک آدم ضعیف نمیبیند و بلکه تواناییهای او را دائماً به یادش می آورد واو را انسانی توانمند و مقاوم در برابر مشکلات می بیند.

در این روش این مراجع است که مسیرهای درمان را رهبری می کند.

تمرکز این روش روی نتیجه نهایی و آورده های مراجع برای حل مشکلات است.

۴- عملکرد بازنگرانه داشته باشد (Reflective practice)

فرایند تامل در تجارب حرفهای است به این معنا که رواندرمانگر نباید خود را یک متخصص مطلق بداند.

بلکه باید دائماً درحال بازنگری و ارتقاء شیوه درمان خود و همزمان آگاه به احوالات، احساسات و افکار خود در طول کار با مراجع نیز باشد.

یک رواندرمانگر خوب عمیقاً باید ایمان داشته باشد که درنهایت این خود مراجع است که راه حل بهبودی خود را دارد و در اصل درمان نزد خود مراجعه کننده است.

 

۵- همدلی و هم احساسی داشته باشد (Having empathy)

یک رواندرمانگر خوب باید گوش شنوای خوبی داشته باشد.

حس همدلی و درک خود را با مراجع به اشتراک بگذارد و او را تشویق کند تا حرفهایش را بزند و با صبوری شنونده خوبی باشد.

باید اجازه دهد تا مراجع خودش را با صحبت کردن تخلیه کند و در درون خود دنبال دلایل احساس نارضایتی از شرایط زندگی اش باشد.

 

 

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا